خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که با تصاویر زیبا و استعاری، تأثیرات مختلف طبیعت مانند دریا، ماه، و سیلاب را بر محیط و انسان توصیف می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند زیبایی، شور و هیجان، و تأثیرات روحی و عاطفی طبیعت اشاره دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۰۰ - نماید جلوهٔ عکسش ز بس بیتاب دریا را
نماید جلوهٔ عکسش ز بس بیتاب دریا را
بلرزد عضو عضو از قطره چون سیماب دریا را ۱
رسد فیض دگر زاهل نظر کامل عیاران را
فلک سان محشر کوکب کند مهتاب دریا را ۲
غبار آلوده سازد صحبت دیوانگان دل را
مکدر می کند آمیزش سیلاب دریا را ۳
صفای حسن ظاهر پاک گوهر را دهد زینت
بود شور دگر در جلوهٔ مهتاب دریا را ۴
بلرزد عضو عضو از قطره چون سیماب دریا را ۱
رسد فیض دگر زاهل نظر کامل عیاران را
فلک سان محشر کوکب کند مهتاب دریا را ۲
غبار آلوده سازد صحبت دیوانگان دل را
مکدر می کند آمیزش سیلاب دریا را ۳
صفای حسن ظاهر پاک گوهر را دهد زینت
بود شور دگر در جلوهٔ مهتاب دریا را ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - از فلک هرگز نخواهم آرزوی خویش را
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - بزم عشق است و قدح کام نهنگ است اینجا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
