خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از تاریکی و مشکلات زندگی سخن می‌گوید، اما با اشاره به نور امید و عشق به عنوان راهنمای راه. همچنین، از عجز و ضعف انسان در برابر تقدیر و بیماری صحبت می‌کند، اما در نهایت عشق را به عنوان نیرویی قدرتمند که حتی فقر و نیاز را تحت تأثیر قرار می‌دهد، می‌ستاید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند بیماری و رنجور بودن ممکن است برای گروه‌های سنی پایین سنگین باشد.
شماره ۲۷ - می نماید در شب تاریک راه دور را
می نماید در شب تاریک راه دور را
چشمی از شمع است روشن تر عصای کور را ۱
رستمی، تا چون کمان حلقه بر خود غالبی
می کند گردآوری برگشتن از خود زور را ۲
در پناه عجز ایمن گشتم از جور سپهر
رهزنی در پی نباشد کاروان مور را ۳
شوخی مژگان شد از بیماری چشم تو بیش
اضطراب نبض افزون تر بود رنجور را ۴
عشق را نازم که چون بر تخت استغنا نشست
کرد کشکول گدایی کاسهٔ فغفور را ۵
چشمی از شمع است روشن تر عصای کور را ۱
رستمی، تا چون کمان حلقه بر خود غالبی
می کند گردآوری برگشتن از خود زور را ۲
در پناه عجز ایمن گشتم از جور سپهر
رهزنی در پی نباشد کاروان مور را ۳
شوخی مژگان شد از بیماری چشم تو بیش
اضطراب نبض افزون تر بود رنجور را ۴
عشق را نازم که چون بر تخت استغنا نشست
کرد کشکول گدایی کاسهٔ فغفور را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - چنین در خاک اگر باشد طپش جسم نزارم را
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - هر قدر زور آورد عشقت شکیباییم ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
