خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از دردها و رنجهای عاشقانه سخن میگوید، با تصاویری از زخمهای دل، نالههای پنهان، و عشقی سرکش که با رنج همراه است. شاعر از زندگی در قفس و گرفتاریها میگوید، اما در عین حال به امید و اشتیاق نیز اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند رنج و اندوه نیاز به درک عاطفی بالاتری دارند.
شماره ۱۸ - سینهٔ صد چاک مانند قفس داریم ما
سینهٔ صد چاک مانند قفس داریم ما
نالهٔ پهلو شکافی چون جرس داریم ما ۱
رازدار عشق را نبود مجال دم زدن
بخیه بر زخم دل از تار نفس داریم ما ۲
عاقبت با گوشه ای از هر دو عالم ساختیم
کنج چشم سرمه آلودی هوس داریم ما ۳
عشق سرکش را به جسم زار، الفت داده ایم
صد نیستان شعله در آغوش خس داریم ما ۴
زندگانی در گرفتاریست ما را چون حباب
از قفس گوییم جویا تا نفس داریم ما ۵
نالهٔ پهلو شکافی چون جرس داریم ما ۱
رازدار عشق را نبود مجال دم زدن
بخیه بر زخم دل از تار نفس داریم ما ۲
عاقبت با گوشه ای از هر دو عالم ساختیم
کنج چشم سرمه آلودی هوس داریم ما ۳
عشق سرکش را به جسم زار، الفت داده ایم
صد نیستان شعله در آغوش خس داریم ما ۴
زندگانی در گرفتاریست ما را چون حباب
از قفس گوییم جویا تا نفس داریم ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷ - قانع شده ست دل به تمنای او مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۹ - ایمن از جور حوادث ساخت عجز من مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.