خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که چشمانش از فراق او مانند لالهزار سرخ و گریان مانند ابر بهاری است. او آرزو دارد روزی معشوق را ببیند و اشکهایش مانند قطرات باران بر زمین چکیده باشد.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۲۸ - ای بیرخ تو چو لالهزارم دیده
ای بیرخ تو چو لالهزارم دیده
گرینده چو ابر نوبهارم دیده ۱
روزی بینی در آرزوی رخ تو
چون اشک چکیده در کنارم دیده ۲
گرینده چو ابر نوبهارم دیده ۱
روزی بینی در آرزوی رخ تو
چون اشک چکیده در کنارم دیده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۷ - ای کاش نکردمی نگاه از دیده
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۹ - ای مطرب ازان حریف پیغامی ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.