خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها بیان میکند که از معشوق چیزی جز زیباییهای طبیعی او نمیخواهد و هیچ چیز به زیبایی زنخدان او نیست.
این متن شامل مفاهیم عاشقانه و زیباییشناختی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، زبان و سبک شعر کلاسیک ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
رباعی ۱۲۵ - ما را نه ترنج از تو مرادست نه به
ما را نه ترنج از تو مرادست نه به
تو خود شکری پسته و بادام مده ۱
گر نار ز پستان تو که باشد و مه
هرگز نبود به از زنخدان تو به ۲
تو خود شکری پسته و بادام مده ۱
گر نار ز پستان تو که باشد و مه
هرگز نبود به از زنخدان تو به ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۴ - یک روز به اتفاق صحرا من و تو
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۶ - نه سرو توان گفت و نه خورشید و نه ماه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.