رباعی ۱۲۴ - یک روز به اتفاق صحرا من و تو

یک روز به اتفاق صحرا من و تو
از شهر برون شویم تنها من و تو ۱

دانی که من و تو کی به هم خوش باشیم؟
آنوقت که کس نباشد الا من و تو ۲