خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ستایش شاعر و سخنوری به نام "ملا وفا" می‌پردازد که با مهارت خود معانی را در لفافه‌ی الفاظ می‌پیچد و گاه با ظرافت، اشعار را به اوج می‌رساند. همچنین اشاره‌ای به تأثیرگذاری عمیق و گاه نامطلوب اشعار او دارد.
متن دارای مفاهیم ادبی و استعاری است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین استفاده از اصطلاحات تخصصی شعر و سخنوری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شمارهٔ ۱۷ - هجو ملا وفا
منزل اهل سخن، ملا وفا کز شرم او
لفظ را معنی به روی خویش برقع می کند ۱
گاه بر ریش سخن از دخل گردد شیشه بند
گاه در... غزل، انگشت مصرع می کند ۲
همچو عنبر کز تصرف معده ناخوش سازدش
می برد اشعار مردم را و ضایع می کند ۳
ملزم از دیوان ارباب معانی کی شود
آن که صد مطلع به یک ابرام مقطع می کند ۴
لفظ را معنی به روی خویش برقع می کند ۱
گاه بر ریش سخن از دخل گردد شیشه بند
گاه در... غزل، انگشت مصرع می کند ۲
همچو عنبر کز تصرف معده ناخوش سازدش
می برد اشعار مردم را و ضایع می کند ۳
ملزم از دیوان ارباب معانی کی شود
آن که صد مطلع به یک ابرام مقطع می کند ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - در آزار دمل خود
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸ - در هجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
