شماره ۹۳۹ - در کوی عشق نیست ز اهل وفا کسی

در کوی عشق نیست ز اهل وفا کسی
هرگز نمی شود به کسی آشنا کسی ۱

دنبال آن که دست به وصلش نمی رسد
تا کی رود چو سایه ی مرغ هوا کسی ۲

ما را چه چاره غیر مدارا به روزگار
هرگز مباد کار، کسی را به ناکسی ۳

بر خاک، آبروی خود ای آسمان مریز
هرگز نکرده است بزرگی به ما کسی ۴

همت بود بساط بزرگی، ندیده است
در خانه ی خدا بجز از بوریا کسی ۵

رنجیده می روی ز سر کوی او سلیم
چون می شود نیاید اگر از قفا کسی؟ ۶