خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، دوری از دنیای مادی، نگاه به زیبایی‌های معنوی، و پذیرش تقدیر می‌پردازد. شاعر توصیه می‌کند که به جای عقل خشک، به محبت و زیبایی‌های عالم توجه شود، از دنیای مادی فاصله بگیریم، و به جای نگرانی‌های روزمره، به عشق و معنویت روی آوریم.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند نوشیدن باده و گناه کردن نیاز به تفسیر دارد و ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۸۷۸ - بگذر ز عقل و فیض محبت نگاه کن
بگذر ز عقل و فیض محبت نگاه کن
بردار شمع را و تماشای ماه کن ۱
نزدیک این خرابه شدن از برای چیست
از دور چون ستاره به دنیا نگاه کن ۲
در آسیا لذیذ بود نان آسیا
بر آسمان نظاره ی خورشید و ماه کن ۳
خواهی اگر گزند نبینی ز روزگار
درویش! هرچه هست ترا، نذر شاه کن ۴
بی ترک سر چو عشق میسر نمی شود
کنجی نشین و مشورتی با کلاه کن ۵
هرگاه برهمن به خدا روی آورد
بت گوید از عتاب که بر من نگاه کن ۶
رحمت، کرم به قدر گنه می کند سلیم
تا ممکن است، باده بنوش و گناه کن ۷
بردار شمع را و تماشای ماه کن ۱
نزدیک این خرابه شدن از برای چیست
از دور چون ستاره به دنیا نگاه کن ۲
در آسیا لذیذ بود نان آسیا
بر آسمان نظاره ی خورشید و ماه کن ۳
خواهی اگر گزند نبینی ز روزگار
درویش! هرچه هست ترا، نذر شاه کن ۴
بی ترک سر چو عشق میسر نمی شود
کنجی نشین و مشورتی با کلاه کن ۵
هرگاه برهمن به خدا روی آورد
بت گوید از عتاب که بر من نگاه کن ۶
رحمت، کرم به قدر گنه می کند سلیم
تا ممکن است، باده بنوش و گناه کن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷۷ - از پی اسرار خود، کم با کسی پرخاش کن
گوهر بعدی:شماره ۸۷۹ - من راز جهانم، بود افسانه به از من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
