شماره ۸۷۴ - در غمت ناله ز مرغ چمن آید بیرون

در غمت ناله ز مرغ چمن آید بیرون
گر لب غنچه گشایی، سخن آید بیرون ۱

طرفه حالی ست که دیگر نکند رو به قفا
هرکه چون آب روان زین چمن آید بیرون ۲

کس ندانست که عنقا به کجا کرد سفر
مرد باید که چنین از وطن آید بیرون ۳

از وجودم اثری بس که ضعیفی نگذاشت
چون حبابم نفس از پیرهن آید بیرون ۴

دوستان هوش ندارد ز می وصل سلیم
مگذارید که از انجمن آید بیرون ۵