شماره ۸۰۱ - در قفس از هر نسیمی عیش گلشن می کنم

در قفس از هر نسیمی عیش گلشن می کنم
چشم یعقوبم، چراغ از باد روشن می کنم ۱

تنگ می آید به چشم من فضای روزگار
بر جهان گویی نگاه از چشم سوزن می کنم ۲

رفته از آشفتگی فکر لباس از خاطرم
اشک در چشمم چو آید، یاد دامن می کنم ۳

بیستون را برگرفتن آن قدرها کار نیست
کوهکن زین کار اگر عاجز شود، من می کنم ۴

از محبت دوست کردم دشمن خود را، که من
سنگ را از چرب نرمی موم روغن می کنم ۵

گوهر و لعلی که شاهان زیب افسر کرده اند
گر بود در دست من، سنگ فلاخن می کنم ۶

داغ عشق خوبرویانم، حذر از من سلیم
می گریزد راحت از جایی که مسکن می کنم ۷