شماره ۷۶۰ - منم که غیر سفر نیست پیشه ی دگرم

منم که غیر سفر نیست پیشه ی دگرم
همیشه خضر به آوارگی ست راهبرم ۱

ز مهد، نقل مکان کرده ام به خانه ی زین
زمانه کرده چو یوسف بزرگ در سفرم ۲

چو مور خسته ازان می کشم قدم در راه
که توشه ای بجز از ضعف نیست در کمرم ۳

چو گل همیشه پریشان بود مرا دستار
ز بس که بی رخ او می زند جنون به سرم ۴

غم زمانه خورم تا به چند، پنداری
که این خرابه به میراث مانده از پدرم ۵

سلیم هر نفس از ضعف بس که می میرم
ز یاد برده ی میراث خوار و نوحه گرم ۶