شماره ۵۹۷ - جرعه ای تا می خورد، خون در ایاغم می کند

جرعه ای تا می خورد، خون در ایاغم می کند
تا دماغی می رساند، بی دماغم می کند ۱

بس که چون دیوانگان آشفته می بیند مرا
باغبان با چوب گل بیرون ز باغم می کند ۲

قسمت من نیست هرگز مهربانی از کسی
چون صبا، پروانه خصمی با چراغم می کند ۳

بی تو هرگه می روم سوی چمن، در پای سرو
آب از خود رفتنی دارد که داغم می کند ۴

بلبلم، اما سلیم از بی وفایی های گل
اشک خونین در چمن همچشم زاغم می کند ۵