شماره ۵۴۹ - دلم آن زلف سیه برد و تغافل دارد

دلم آن زلف سیه برد و تغافل دارد
که سر زلف ندارد، خم کاکل دارد ۱

از سر شوق رود تا پی آن طرف کلاه
غنچه دامن به میان از پر بلبل دارد ۲

صبح شد، مست من از خواب صبوحی برخیز!
که صبا آمده و رقعه ای از گل دارد ۳

مشکلی نیست که از عشق تو آسان نشود
در ره شوق تو سیلاب فنا پل دارد ۴

مرد دنیا که خورد باده، ترقی نکند
سنگ در آب، همه رو به تنزل دارد ۵

بی نیاز از کرم اهل جهانیم سلیم
نیست محتاج کسی، هرکه توکل دارد ۶