خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن از خواننده می‌خواهد که از عمر خود لذت ببرد و از زمان استفاده کند، حتی اگر به قیمت از دست دادن فرصت‌های دیگر مانند نماز صبح باشد. این شعر به اهمیت زندگی در لحظه و لذت بردن از آن اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به از دست دادن فرصت‌های مذهبی مانند نماز صبح ممکن است نیاز به درک عمیق‌تری از مفاهیم دینی و اخلاقی داشته باشد.
رباعی ۶۹ - داد طرب از عمر بده تا برود
داد طرب از عمر بده تا برود
تا ماه برآید و ثریا برود ۱
ور خواب گران شود بخسبیم به صبح
چندانکه نماز چاشت از ما برود ۲
تا ماه برآید و ثریا برود ۱
ور خواب گران شود بخسبیم به صبح
چندانکه نماز چاشت از ما برود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۸ - من دوش قضا یار و قدر پشتم بود
گوهر بعدی:رباعی ۷۰ - سودای تو از سرم به در می‌نرود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
