خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن به زیبایی‌های عشق و مستی می‌پردازد و از تشبیهات و استعاره‌های شاعرانه برای بیان احساسات عمیق استفاده می‌کند. در آن از مفاهیمی مانند امید، بیم، شکست و فیض در قالب باده‌نوشی و عشق سخن گفته شده است.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۴۳۷ - به عشق باده ز خون امید و بیم خورند
به عشق باده ز خون امید و بیم خورند
کباب پخته و خام از دل دو نیم خورند ۱
به زور باده به مخمور می دهد ساقی
چو خستگان که دوا از کف حکیم خورند ۲
کشیده اند صفی بیدلان عشق، ولی
شکست همچو گل و لاله از نسیم خورند ۳
به کعبه باعث صد فیض گشت مستی ما
خوش آن شراب که در خانه ی کریم خورند ۴
پیاله گیر چو آیی به بزم ما زاهد
حرام نیست شرابی که با سلیم خورند ۵
کباب پخته و خام از دل دو نیم خورند ۱
به زور باده به مخمور می دهد ساقی
چو خستگان که دوا از کف حکیم خورند ۲
کشیده اند صفی بیدلان عشق، ولی
شکست همچو گل و لاله از نسیم خورند ۳
به کعبه باعث صد فیض گشت مستی ما
خوش آن شراب که در خانه ی کریم خورند ۴
پیاله گیر چو آیی به بزم ما زاهد
حرام نیست شرابی که با سلیم خورند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۶ - دیگر بهار شد که هوا گلفشان شود
گوهر بعدی:شماره ۴۳۸ - گل ز بویت در گلستان لاف شاهی می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
