شماره ۴۲۹ - چون در دلش ز لعل تو اندیشه بگذرد

چون در دلش ز لعل تو اندیشه بگذرد
می چون عرق ز پیرهن شیشه بگذرد ۱

فرهاد را بگو که ز جرم وفای تو
پرویز خود گذشت، اگر تیشه بگذرد ۲

در عشق، موج گریه ام از آسمان گذشت
چون باده جوش زد ز سر شیشه بگذرد ۳

از برق عشق، خشک و تر ما تمام سوخت
گریان همیشه ابر ازین بیشه بگذرد ۴

بگذر ز پستی و به بلندی برآ، که آب
گل می شود به شاخ، چو از ریشه بگذرد ۵

از آه، خفته در دل من اژدها سلیم
سیلاب ازین خرابه به اندیشه بگذرد ۶