خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر عشق و رنج عاشقانه است که در آن شاعر از ناز و نیاز عاشق و معشوق، صبر و تحمل در برابر سختی‌ها، و بی‌اعتنایی به دنیای مادی سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی و معنوی مانند بهشت و هما دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و استعاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۳۷۸ - چشم من ناز توتیا نکشد
چشم من ناز توتیا نکشد
غنچه ام منت صبا نکشد ۱
آنچه من می کشم به زیر فلک
دانه در زیر آسیا نکشد ۲
نوبهار است، در چمن زاهد
جام می می کشد، چرا نکشد ۳
از سر کوی او کسی به بهشت
نرود چون قلم که پا نکشد ۴
سر ازان زیر بال خود دارم
که هما منت هما نکشد ۵
رو به بیگانگان سلیم آریم
کآشنا ناز آشنا نکشد ۶
غنچه ام منت صبا نکشد ۱
آنچه من می کشم به زیر فلک
دانه در زیر آسیا نکشد ۲
نوبهار است، در چمن زاهد
جام می می کشد، چرا نکشد ۳
از سر کوی او کسی به بهشت
نرود چون قلم که پا نکشد ۴
سر ازان زیر بال خود دارم
که هما منت هما نکشد ۵
رو به بیگانگان سلیم آریم
کآشنا ناز آشنا نکشد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۷ - قاصد، دیگر به تو کم می رسد
گوهر بعدی:شماره ۳۷۹ - آن کس که ز آسوده دلی رنگ برآرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
