خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر به توصیف طبیعت در فصل بهار می‌پردازد و از رنگ‌های سفید، سیاه و سرخ به عنوان نمادهای مختلف در صحنه‌های طبیعی و عاطفی استفاده می‌کند. شاعر احساسات خود را در قالب گریه، شوق و داغ‌های کهنه و نو بیان می‌کند و از عناصری مانند ابر، دریا و مار برای تشبیه استفاده می‌نماید.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۳۵۵ - شد باغ از بهار، سفید و سیاه و سرخ
شد باغ از بهار، سفید و سیاه و سرخ
مرغان شاخسار، سفید و سیاه و سرخ ۱
دارم ز گریه در ره شوق تو دیده ای
چون ابر نوبهار، سفید و سیاه و سرخ ۲
صد رنگ موج جلوه درین بحر می کند
چون نقش پشت مار، سفید و سیاه و سرخ ۳
گردیده داغ کهنه و نو جمع در دلم
همچون زر قمار، سفید و سیاه و سرخ ۴
هر گه سلیم جام ز دشمن گرفت یار
گشتم هزار بار سفید و سیاه و سرخ ۵
مرغان شاخسار، سفید و سیاه و سرخ ۱
دارم ز گریه در ره شوق تو دیده ای
چون ابر نوبهار، سفید و سیاه و سرخ ۲
صد رنگ موج جلوه درین بحر می کند
چون نقش پشت مار، سفید و سیاه و سرخ ۳
گردیده داغ کهنه و نو جمع در دلم
همچون زر قمار، سفید و سیاه و سرخ ۴
هر گه سلیم جام ز دشمن گرفت یار
گشتم هزار بار سفید و سیاه و سرخ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۴ - حاصل من نیست از شهد سخن جز کام تلخ
گوهر بعدی:شماره ۳۵۶ - سودی به ره عشق ز تدبیر نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
