شماره ۳۵۲ - ای کشیده می از قرابه ی صبح

ای کشیده می از قرابه ی صبح
خفته بر مخمل دو خوابه ی صبح ۱

در هوای تو چاک ها دارد
جامه ی شیر در قرابه ی صبح ۲

چین زلف تو حلقه ی در شام
بیت ابروی تو کتابه ی صبح ۳

از امیدی که شب به وصلم بود
دست شستم به آفتابه ی صبح ۴

مژه را تیشه کن که پنهان است
گنج خورشید در خرابه ی صبح ۵

ریخت ساقی چو می به جام سلیم
شام را کرد بر مثابه ی صبح ۶