شماره ۳۳۸ - از مصلحت الفت به من پیر گرفته ست

از مصلحت الفت به من پیر گرفته ست
این تجربه را از شکر و شیر گرفته ست ۱

دل در طلبت بر ره دریوزه قدم زد
اول ز سر کوچه ی زنجیر گرفته ست ۲

از دام و قفس باک ندارم، بگذارید
صیاد اگر اوست مرا دیر گرفته ست ۳

افسوس که شد از ستم آینه ویران
ملک دل ما را که به شمشیر گرفته ست ۴

از راست روی راه به مقصود توان برد
این تجربه را عقل من از تیر گرفته ست ۵

خاموش ازان همچو سلیمم که درین بزم
راه نفسم اشک گلوگیر گرفته ست ۶