خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از عشق و شوق خود به پسر مورد نظر سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هر سخن تلخی که به او گفته شود، به دلیل عشقش، شیرین و قابل تحمل می‌شود.
این متن حاوی مفاهیم عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه احساسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
رباعی ۳۷ - هر وقت که بر من آن پسر می‌گذرد
هر وقت که بر من آن پسر می‌گذرد
دانی که ز شوقم چه به سر می‌گذرد؟ ۱
گو هر سخن تلخ که خواهی فرمای
آخر به دهان چون شکر می‌گذرد ۲
دانی که ز شوقم چه به سر می‌گذرد؟ ۱
گو هر سخن تلخ که خواهی فرمای
آخر به دهان چون شکر می‌گذرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۶ - کس نیست که غم از دل ما داند برد
گوهر بعدی:رباعی ۳۸ - خالی که مرا عاجز و محتال بکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
