خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از ظرافت و نازک‌بینی در روابط و طبیعت سخن می‌گوید. شاعر به وفاداری، شرم، رنج‌های عاطفی و ظرافت‌های زندگی اشاره می‌کند و از مخاطب می‌خواهد در بیان احساسات و توصیف خود محتاط باشد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از استعاره‌ها و کنایه‌های موجود در شعر نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۷ - در وادی وفا ره و رفتار نازک است
در وادی وفا ره و رفتار نازک است
چون رنگ گل، طبیعت هر خار نازک است ۱
شرم تو کرده با همه کس آشنا ترا
چون برگ لاله، روی تو بسیار نازک است ۲
می بایدم ز کوچه ی سنگین دلان گذشت
با شیشه ای که چون دل بیمار نازک است ۳
خود را به پیری از غم عالم نگاه دار
از گل رسد قصور چو دستار نازک است ۴
وصف متاع خویش مکن هر نفس سلیم
خاموش باش، طبع خریدار نازک است ۵
چون رنگ گل، طبیعت هر خار نازک است ۱
شرم تو کرده با همه کس آشنا ترا
چون برگ لاله، روی تو بسیار نازک است ۲
می بایدم ز کوچه ی سنگین دلان گذشت
با شیشه ای که چون دل بیمار نازک است ۳
خود را به پیری از غم عالم نگاه دار
از گل رسد قصور چو دستار نازک است ۴
وصف متاع خویش مکن هر نفس سلیم
خاموش باش، طبع خریدار نازک است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - چون صراحی، خنده ام با چشم گریان آشناست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - چه منت است اگر شیوه ی وفا آموخت؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
