خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، به زیبایی‌های طبیعت، عشق و محبت، و گذر زمان اشاره دارد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند چمن، نهال، و حیوانات، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق و زندگی بیان می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند گذشت زمان و ناپایداری زندگی نیز پرداخته شده است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۲ - سحر به سوی چمن یار چون شمال گذشت
سحر به سوی چمن یار چون شمال گذشت
ز لطف جلوه اش آب از سر نهال گذشت ۱
مدار مجلس افتادگان به او افتاد
ستم به جام جم از ساغر سفال گذشت ۲
چنان نمود محبت به من صف آرایی
که شیر در نظرم خوشتر از غزال گذشت ۳
به زندگی ز غمت دیده بودم آشوبی
که روز حشر به من چون شب وصال گذشت ۴
درین زمانه ز آدم نشان مجوی سلیم
ز دور آدم، چندین هزار سال گذشت ۵
ز لطف جلوه اش آب از سر نهال گذشت ۱
مدار مجلس افتادگان به او افتاد
ستم به جام جم از ساغر سفال گذشت ۲
چنان نمود محبت به من صف آرایی
که شیر در نظرم خوشتر از غزال گذشت ۳
به زندگی ز غمت دیده بودم آشوبی
که روز حشر به من چون شب وصال گذشت ۴
درین زمانه ز آدم نشان مجوی سلیم
ز دور آدم، چندین هزار سال گذشت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - ای گل شکفته شو که بجا می فرستمت
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - دلم از آبله ی غم چو کف سوخته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
