خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساسات عمیق خود نسبت به جهان و طبیعت می‌گوید، از عشق و دل‌بستگی به زیبایی‌های زندگی سخن می‌راند و از تأثیر هنر و اعتقاد بر روح انسان یاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۱۲۹ - جهان بر خود مرا واله گرفته ست
جهان بر خود مرا واله گرفته ست
مرا خود دل ز شهر و ده گرفته ست ۱
به خاک این چمن، تهمت چه بندم
غبار از خود دلم چون به گرفته ست ۲
کمندم با وجود لاغری ها
همیشه آهوی فربه گرفته ست ۳
نگردد گریه ی مستانه ام کم
که این باران شب شنبه گرفته ست ۴
سلیم از اعتقاد حسن طبع است
که عالم را به خود واله گرفته ست ۵
مرا خود دل ز شهر و ده گرفته ست ۱
به خاک این چمن، تهمت چه بندم
غبار از خود دلم چون به گرفته ست ۲
کمندم با وجود لاغری ها
همیشه آهوی فربه گرفته ست ۳
نگردد گریه ی مستانه ام کم
که این باران شب شنبه گرفته ست ۴
سلیم از اعتقاد حسن طبع است
که عالم را به خود واله گرفته ست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - گدای کوی خراباتم و غمم این است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - می شناسم چشم او را، طرفه مست کافری ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
