خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به ستایش معشوق و بیان احساسات شاعر می‌پردازد. در آن از عناصری مانند گل، سنبل، ماه، خورشید، کعبه و بتکده استفاده شده است تا زیبایی و جذابیت معشوق را نشان دهد. همچنین، شاعر از مفاهیم عرفانی مانند عشق، سحر و شعبده، و نیاز به معشوق سخن می‌گوید.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

بر گل آن سنبل مشکین که فراز آوردی
نافه آهوی چین را بطراز آوردی

ماه و خورشید سر از چنبر حکمت نکشند
تا کمندی بکف از زلف دراز آوردی

کعبه را بتکده کردی و مهابا نکنی
کعبه را پیش بت آخر بنماز آوردی

ید و بیضا بکف اژدر موسی دادی
این چه سحر است که از شعبده باز آوردی

راستی پرده عشاق مرا برد از ره
زین نواها که بقانون تو بساز آوردی

عجبی نیست کنم رو بعراق ار زحجاز
در عراقم چو عیان میر حجاز آوردی

دیگرت جانب کعبه چه نیاز است ایدل
چونکه بر خاک نجف رو بنیاز آوردی

از در خویش مران بنده درویش شها
از جهانش تو سوی خویش چو باز آوردی

مس آشفته باکسیر محبت بگداخت
بزن اکسیر که چونش بگداز آوردی

«آشفتهٔ شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir