این شعر به زیبایی‌های طبیعت و گل‌ها اشاره دارد و از باغبان می‌خواهد که سرو را در جایگاه مناسب خود بنشاند. همچنین، شاعر از گل خاصی سخن می‌گوید که از خار و خزان دور است و اگر دیده شود، باعث دوری از گلشن می‌شود. در ادامه، شاعر به مقایسه نهال خود با نهال دیگری می‌پردازد و توصیه می‌کند که برای رفع آشفتگی، حرز یمان خوانده شود. در نهایت، شاعر مدح حیدر (علی) را به عنوان بهترین حرز توصیه می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و مدح اهل بیت است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۴۶ - الا ای باغبان خاصیت سرو روان دانی
اگر آن سرو بالا را بجای سرو بنشانی ۱
بنازم ایزد گلی دارم که از خار و خزان فارغ
اگر آن گل ببینی روی از گلشن بگردانی ۲
اگر دامن کشان آید بباغ آن سرو گلچهره
بسرو و سنبل و سوری و گل دامن برافشانی ۳
مگر باغ نظر دارم که باغی در نظر دارم
اگر آید بجلوه در جمال او فرومانی ۴
نهال تو ترنج آرد نهال من شکر بارد
برو آشفته وش میبایدت حرز یمان خوانی ۵
کدامین حرز از آن بهتر که خوانی مدحت حیدر
که در هر جا که درمانی خود از این حرز برهانی ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
