خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و بلندی قامت معشوق و تأثیر آن بر طبیعت سخن می‌گوید. او از قد بلند معشوق به سرو و از دهانش به دریا و مروارید تشبیه می‌کند و حتی موی سر معشوق را به بنفشه‌های صحرا مرتبط می‌داند.
این متن شامل مفاهیم عاشقانه و تشبیهات ادبی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، این محتوا فاقد هرگونه موضوع نامناسب برای نوجوانان است.
رباعی ۱۳ - سرو از قدت اندازهٔ بالا بردست
سرو از قدت اندازهٔ بالا بردست
بحر از دهنت لؤلؤ لالا بردست ۱
هر جا که بنفشه‌ای ببینم گویم
مویی ز سرت باد به صحرا بردست ۲
بحر از دهنت لؤلؤ لالا بردست ۱
هر جا که بنفشه‌ای ببینم گویم
مویی ز سرت باد به صحرا بردست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲ - وه وه که قیامتست این قامت راست
گوهر بعدی:رباعی ۱۴ - امشب که حضور یار جان افروزست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
