خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و جنون خود به معشوقه‌اش (لیلا) سخن می‌گوید و از رنج‌های عاشقی و تلخی‌های زندگی می‌نالد. او با اشاره به می و مستی، از شادی‌های گذرا و تقدیر خود سخن می‌گوید.
متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و اشارات به رنج‌های روحی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می و مستی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۸۳۰ - چنان بطره لیلای خویش مفتونم
چنان بطره لیلای خویش مفتونم
که در فنون جنون اوستاد مجنونم ۱
زپرده های دورن ای مژه چه میجوئی
که غنچه وش نبود غیر قطره خونم ۲
بیار زآن می گلرنگ ساقی مجلس
که کام تلخ بود عمرها زافیونم ۳
چه احتیاج باین نه سرادق نیلی
که خیمه هاست بسی بر فراز گردونم ۴
مرا که یار بکامست و می بجام امشب
چه شکرها که بگویم زبخت میگونم ۵
که در فنون جنون اوستاد مجنونم ۱
زپرده های دورن ای مژه چه میجوئی
که غنچه وش نبود غیر قطره خونم ۲
بیار زآن می گلرنگ ساقی مجلس
که کام تلخ بود عمرها زافیونم ۳
چه احتیاج باین نه سرادق نیلی
که خیمه هاست بسی بر فراز گردونم ۴
مرا که یار بکامست و می بجام امشب
چه شکرها که بگویم زبخت میگونم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲۹ - من به بیداری شبهای غمت معروفم
گوهر بعدی:شماره ۸۳۱ - منکه در دشت جنون پیشرو مجنونم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
