شماره ۸۲۱ - مقبول میفروش گر افتاد خدمتم

مقبول میفروش گر افتاد خدمتم
شاید ملک زند بفلک کوس دولتم ۱

خضر خطت چو راهنما شد بر آن دهان
از دل ببرد وحشت ظلمات حیرتم ۲

آلوده بود خاطرم از لوث کید و شید
پیر مغان بشست بدریای رحمتم ۳

مفطور جام می نه من امروزم ای حکیم
کز می سرشته اند زآغاز فطرتم ۴

من خود بطیب نفس نیم طالب لبت
کامد معاش تنگ زدیوان قسمتم ۵

دیدم که شمع محفل بیگانگان شدی
از فرق سوخت تا بقدم نار غیرتم ۶

تیر دعا نهفته ام اندر کمان بسی
اندر کمین نشسته مهیای فرصتم ۷

من آشنای دیرم رندان پاک باز
چون میروم بکعبه گرفتار غربتم ۸

آشفته راست دادن جان آرزوی دل
در خاک کویت ار بدهد مرگ مهلتم ۹

هر چند ذره ام ننشینم مگر بمهر
از یمن عشق دوست بلند است همتم ۱۰

عمریست کز سگان تو دارم خط قبول
ایدست حق مران تو خدا را زحضرتم ۱۱