امام علی(ع) در گفتگو با عبدالله بن عباس، از رفتار متغیر عثمان انتقاد کرده و بیان می‌کند که عثمان مدام او را به رفت و آمد وامیدارد، گاه خروج از مدینه را می‌خواهد و گاه بازگشت به آن را. امام همچنین اشاره می‌کند که از دفاع از عثمان تا حدی خسته شده که گمان می‌کند ممکن است مرتکب گناه شده باشد. این گفتگو در پاسخ به درخواست عثمان برای خروج امام به سوی مالت در یَنبُع صورت گرفته است.
محتوا شامل مفاهیم سیاسی و تاریخی است که برای درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی تاریخی نیاز است. همچنین، بحث درباره‌ی تعاملات پیچیده‌ی رهبران اسلامی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
نكوهش سوء استفاده عثمان از امام علیه السلام
فقال عليه‌السلام يَا اِبْنَ عَبَّاسٍ مَا يُرِيدُ عُثْمَانُ إِلاَّ أَنْ يَجْعَلَنِي جَمَلاً نَاضِحاً بِالْغَرْبِ أَقْبِلْ وَ أَدْبِرْ بَعَثَ إِلَيَّ أَنْ أَخْرُجَ ثُمَّ بَعَثَ إِلَيَّ أَنْ أَقْدُمَ ثُمَّ هُوَ اَلْآنَ يَبْعَثُ إِلَيَّ أَنْ أَخْرُجَ اى پسر عبّاس! عثمان جز اين نمى‌خواهد كه مرا سرگردان نگهدارد، گاهى بروم، و زمانى برگردم، يك بار پيغام فرستاد از مدينه خارج شوم، دوباره خبر داد كه باز گردم، هم اكنون تو را فرستاده كه از شهر خارج شوم
وَ اَللَّهِ لَقَدْ دَفَعْتُ عَنْهُ حَتَّى خَشِيتُ أَنْ أَكُونَ آثِماً به خدا سوگند، آنقدر از او دفاع كردم كه ترسيدم گناهكار باشم
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
