امام علی (ع) در این خطبه به دو نوع فهم دین اشاره میکنند: فهم عمیق و محافظت شده (عقل وعایه و رعایه) در مقابل فهم سطحی و نقلمحور (عقل سماع و روایه). سپس اهلبیت (ع) را بهعنوان منبع زنده علم و نابودکننده جهل معرفی میکنند که رفتار و سکوت آنان گویای حکمت و علم باطنی ایشان است. ایشان پایههای اسلام و مایه استواری آن هستند که با وجودشان حق به جایگاه اصلی خود بازمیگردد و باطل نابود میشود.
مفاهیم مطرحشده مانند تفاوت فهم عمیق و سطحی دین، جایگاه اهلبیت (ع) و مباحث مربوط به حق و باطل، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مبانی اسلامی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی بهبعد قابلدرک است.
فضائل خاندان رسول خدا
لاَ يُخَالِفُونَ اَلْحَقَّ وَ لاَ يَخْتَلِفُونَ فِيهِ وَ هُمْ دَعَائِمُ اَلْإِسْلاَمِ وَ وَلاَئِجُ اَلاِعْتِصَامِ بِهِمْ عَادَ اَلْحَقُّ إِلَى نِصَابِهِ وَ اِنْزَاحَ اَلْبَاطِلُ عَنْ مُقَامِهِ وَ اِنْقَطَعَ لِسَانُهُ عَنْ مَنْبِتِهِ هرگز با حق مخالفت نكردند، و در آن اختلاف ندارند. آنان ستونهاى استوار اسلام، و پناهگاه مردم مىباشند، حق به وسيله آنها به جايگاه خويش بازگشت، و باطل از جاى خويش رانده و نابود، و زبان باطل از ريشه كنده شد
عَقَلُوا اَلدِّينَ عَقْلَ وِعَايَةٍ وَ رِعَايَةٍ لاَ عَقْلَ سَمَاعٍ وَ رِوَايَةٍ فَإِنَّ رُوَاةَ اَلْعِلْمِ كَثِيرٌ وَ رُعَاتَهُ قَلِيلٌ اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دين را چنانكه سزاوار بود، دانستند و آموختند و بدان عمل كردند، نه آنكه شنيدند و نقل كردند، زيرا راويان دانش بسيار، امّا حفظ كنندگان و عمل كنندگان به آن اندكند
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.