این متن بخشی از سخنان حضرت علی (ع) در پاسخ به اتهامات بنی امیه مبنی بر مشارکت در قتل عثمان است. ایشان در این سخنان به دفاع از خود پرداخته و تأکید میکنند که بر اساس کتاب خدا و اعمال بندگان داوری میشود. همچنین، ایشان اشاره میکنند که علم و سابقهی ایشان مانع از چنین اتهاماتی است.
متن دارای مفاهیم عمیق دینی و تاریخی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی تاریخی دارد. همچنین، بحثهای مربوط به اتهامات و دفاع از خود ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
دفاعيات امام در برابر تهمت قتل عثمان
أَ وَ لَمْ يَنْهَ بَنِي أُمَيَّةَ عِلْمُهَا بِي عَنْ قَرْفِي آيا شناختى كه بنى اميّه از روحيّات من دارند آنان را از عيب جويى بر من باز نمىدارد
أَ وَ مَا وَزَعَ اَلْجُهَّالَ سَابِقَتِي عَنْ تُهَمَتِي و آيا سوابق مبارزات من، نادان را بر سر جاى خود نمىشناسند كه به من تهمت نزنند
وَ لَمَا وَعَظَهُمُ اَللَّهُ بِهِ أَبْلَغُ مِنْ لِسَانِي آنچه خدا آنان را بدان پند داد از بيان من رساتر است
أَنَا حَجِيجُ اَلْمَارِقِينَ من مارقين (از دين خارج شدگان) را با حجّت و برهان مغلوب مىكنم
وَ خَصِيمُ اَلنَّاكِثِينَ اَلْمُرْتَابِينَ و دشمن ناكثين «پيمان شكنان» و ترديد دارندگان در اسلام مىباشم
وَ عَلَى كِتَابِ اَللَّهِ تُعْرَضُ اَلْأَمْثَالُ شبهات را بايد در پرتو كتاب خدا، قرآن، شناخت
وَ بِمَا فِي اَلصُّدُورِ تُجَازَى اَلْعِبَادُ و بندگان خدا به آنچه در دل دارند پاداش داده مىشوند
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.