امام علی(ع) در این خطبه بر حقانیت خود برای خلافت تأکید کرده و بیان میکنند که اگر مسلمانان در امورشان اختلافی نداشته باشند، او نیز تسلیم خواهد بود. ایشان همچنین از زهد در برابر زخارف دنیا و تلاش برای کسب پاداش الهی سخن میگویند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق دینی و اخلاقی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین اشاره به موضوعات تاریخی مانند خلافت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
بیان برتری خودش در شورای خلافت
لَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي أَحَقُّ اَلنَّاسِ بِهَا مِنْ غَيْرِي همانا مىدانيد كه سزاوارتر از ديگران به خلافت من هستم
وَ وَ اَللَّهِ لَأُسْلِمَنَّ مَا سَلِمَتْ أُمُورُ اَلْمُسْلِمِينَ سوگند به خدا! به آنچه انجام دادهايد گردن مىنهم، تا هنگامى كه اوضاع مسلمين رو براه باشد، و از هم نپاشد
وَ لَمْ يَكُنْ فِيهَا جَوْرٌ إِلاَّ عَلَيَّ خَاصَّةً و جز من به ديگرى ستم نشود
اِلْتِمَاساً لِأَجْرِ ذَلِكَ وَ فَضْلِهِ و پاداش اين گذشت و سكوت و فضيلت را از خدا انتظار دارم
وَ زُهْداً فِيمَا تَنَافَسْتُمُوهُ مِنْ زُخْرُفِهِ وَ زِبْرِجِهِ و از آن همه زر و زيورى كه به دنبال آن حركت مىكنيد، پرهيز مىكنم
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.