به نام خدا برف و کلاغ *** برف آمد بی خیال از درون ابرها ریخت آرام و سبک روی بام خانه ها * پرده ای پاک و سفید روی بام خانه است یک کلاغ با جوجه اش در میان لانه است * رفته است تا آسمان قار و قار جوجه اش یک غذای گرم او خواسته از مادرش * مادر جوجه کلاغ می پرد بر روی برف قارقاری می کند جای گفتن،جای حرف * تکه ای نان یافته در میان برفها قار و قار و قار و قار می کند شکرخدا * با نوک خود آن کلاغ تکه نان را می برد توی لانه جوجه اش تکه نان را می خورد شاعر:مهری طهماسبی دهکردی