گله‌مند از دفتر غزلیات علیرضا نورزادلاله

تو هم بنویس! مجموعه خودت رو بساز! افزودن مجموعه جدید

‌من از حکایتِ عشقی که نداری گله‌مندم

من از شکایتِ دردی که سپاری گله‌مندم


ندارم هیچ امیدی و از جفا گله دارم

من از خیانتِ یاران و حواری گله‌مندم


صبور بودم و گفتم که دردِ عشق ضرر نیست

زیان تمامِ نصیبم شد و آری! گله‌مندم


کسی گلایه‌ی دل را نکرد گوش و نگفتم

که از تو و هزار مردِ کناری گله‌مندم


چه رو سپید شد از تو کسی که نانِ مرا زد

تو عمر و عشق گرفتی! بقراری گله‌مندم


من آخرین گله‌ام را به دوست کرده‌ام اعلام

من از جهان که نداشت نیّتِ یاری گله‌مندم


سه‌شنبه ۱۲ آذرماه ۱۳۹۸


نوشته قبلی:هوای بیقراری
نوشته بعدی:یلدا
این نوشته را بشنوید

این نوشته را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط نوشته با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
مجموعه های دیگری از همین نویسنده
غزلیات علیرضا نورزادلاله ۱۴۰۵/۷/۲۹
به نام دوست
پیش از مهر ماه سال یک هزار و سیصد و نود و هشت هر چه سرودم و هر چه نوشتم در دسترسم نیستند!
شاید هرگز دیگر آن سروده ها و دفاتر به دستم نرسند و عمرم آن قدر طولانی نباشد که برای پیدا کردنشان کاری انجام بدهم! یک زندگی آن جاست که ترکش کردم و هر چه داشتم را آن جا جا گذاشته ام.

اما آنچه که امروز در دسترسم هست و آنچه که از این پس خواهم سرود در این مجموعه قرار می دهم.