اَنْدَرآ در خانه یارا ساعتی
تازه کُن این جانِ ما را ساعتی
این حَریفان را بِخَندانْ لحظه‌یی
مَجْلِسِ ما را بیارا ساعتی
تا بِبینَد آسْمان در نیم شب
آفتابِ آشکارا ساعتی
تا زِ قونیّه بِتابَد نورِ عشق
تا سَمَرقَند و بُخارا ساعتی
روز کُن شب را به یک دَم هَمچو صُبح
بی‌درنگ و بی‌مُدارا ساعتی
تا زِ سینه بَرزَنَد آن آفتاب
هَمچو آب از سنگِ خارا ساعتی
تا زِ دارُالْمُلْکِ دل بَرهَم زَنَد
مُلْکِ نوشِروان و دارا ساعتی

صبح است و صبوح است بیائید بیائید
وجد است و فتوح است بیائید بیائید
غرقه شدگانیم در اندیشه و اندوه
می کشتی نوح است بیائید بیائید
ز اندیشه و انده نکشد روح بجز رنج
می راحت روح است بیائید بیائید
از توبه دگر بار همه توبه نمودیم
این توبه نصوح است بیائید بیائید
از دور افق روشنی صبح نخستین
قد کاد یلوح است بیائید بیائید
از باد صبا بوی گل و نکهت سوسن
قد کاد یفوح است بیائید بیائید