شماره ۴۹۳ - زاهد و محتسب و شیخ بهم پیوستند

زاهد و محتسب و شیخ بهم پیوستند
تا در میکده را بر رخ رندان بستند ۱

گر به بندند در میکده یا بگشایند
خیل مستان خم عشق تو بی می مستند ۲

جملگی عقرب جراره و با نیش جفا
بتقاضای طبیعت دل مستان خستند ۳

تا که رفته ززمین جانب افلاک امشب
کز پی رقص ملایک بهوا می جستند ۴

غمزه و خال و خط و زلف تو اندر ره دل
آه کاین سلسله طرار بهم همدستند ۵

گر زمستان تو گستاخ زند سر سختی
که سلامیت بگویند و دعا بفرستند ۶

نام سامان نبری در بر عشاق ایدل
که چو آشفته بآن سلسله مو پیوستند ۷

عارفان کز خم زلف تو کمندی دارند
جمله زنجیر تعلق زجهان بگسستند ۸

دست افتاده زپایان ره عشق بگیر
زآنکه تو دست خدائی و همه بی دستند ۹