خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر به انتقاد از زاهدان و ریاکارانی می‌پردازد که با منع و بستن میکده‌ها، به ظاهر خود را پرهیزکار نشان می‌دهند، اما در باطن فریبکارند. شاعر با اشاره به پیر مغان و عشق، بر آزادی و راستی تأکید دارد و زاهدان را به روباه و مستان را به شیر تشبیه می‌کند. همچنین، به داستان خلیل (حضرت ابراهیم) و آتش نمرود اشاره می‌کند که چگونه بلاها به برکت تبدیل می‌شوند.

متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی اشارات تاریخی و مذهبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

زاهدان بیحد خلل در کار مستان میکنند
میکده بستند و منع می پرستان میکنند

گوئی آگه نیستند از بینش پیر مغان
کاین همه قلب و دغل در کار مستان میکنند

مطرب عشاق دستان سازکن از تار عشق
گو بهل در کار ما چندان که دستان میکنند

میکشد در روز روشن رند بازاری قدح
زاهدان این کار را اندر شبستان میکنند

عرض روبه بازی زاهد بنائی میکنم
لاجرم شیران مکان اندر نیستان میکنند

پیش ازین طفلان مزن تو لاف از حکمت حکیم
گر فلاطونی تو را طفل دبستان میکنند

چون خلیل آشفته داری صبر اگر اندر بلا
آتش نمرود را بر تو گلستان میکنند

جست برق ذوالفقار از دست پیر میفروش
زد بآنانیکه عیب می پرستان میکنند

«آشفتهٔ شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir