خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این شعر عرفانی از حافظ، با استفاده از نمادهای می، میخانه و خرابات، به نقد ریاکاری زاهدان و صومعه‌داران می‌پردازد و عشق و مستی را راهی برای رهایی از تعلقات دنیوی و رسیدن به حقیقت معرفی می‌کند. شاعر از مخاطبان می‌خواهد تا با کنار گذاشتن ظواهر دینی و ریاکاری، به باطن و حقیقت وجودی خود بپردازند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادهای مانند می و میخانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۳۵۹ - تنگست حرم سر زخرابات برآرید
تنگست حرم سر زخرابات برآرید
مستانه سرا زخرقه طامات برآرید ۱
تا صومعه داران فلک را بنشانند
سرمست هیاهوی مناجات برآرید ۲
سر بر در میخانه بسائید سحرگاه
تا روح صفت سر بسموات برآرید ۳
زهاد زکین ریخته خون خم می را
ای باده کشان دست مکافات برآرید ۴
این دفتر آلوده بمی رنگ کن امشب
گو سبحه و سجاده بهیهات ب رارید ۵
از رخت وجودم بزدا رنگ تعلق
هان کسوتم از آب خرابات برآرید ۶
آشفته علی حاصل نفی آمد و اثبات
عالم همه از نفی و زاثبات برآرید ۷
مستانه سرا زخرقه طامات برآرید ۱
تا صومعه داران فلک را بنشانند
سرمست هیاهوی مناجات برآرید ۲
سر بر در میخانه بسائید سحرگاه
تا روح صفت سر بسموات برآرید ۳
زهاد زکین ریخته خون خم می را
ای باده کشان دست مکافات برآرید ۴
این دفتر آلوده بمی رنگ کن امشب
گو سبحه و سجاده بهیهات ب رارید ۵
از رخت وجودم بزدا رنگ تعلق
هان کسوتم از آب خرابات برآرید ۶
آشفته علی حاصل نفی آمد و اثبات
عالم همه از نفی و زاثبات برآرید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۸ - تو آن نه ای که جفای تو دل بیازارد
گوهر بعدی:شماره ۳۶۰ - ساقیا زان می کهنه که مه نو سرزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
