شماره ۳۲۳ - اگر چو شمع زتو آتشم بسینه نبود

اگر چو شمع زتو آتشم بسینه نبود
زچیست هر شبم از دل بسر برآید دود ۱

کسی که شوق طواف حرم بسر دارد
عجب مدار بسر گر که بادیه پیمود ۲

زعشق منت بیحد بود بگردن من
که کرد بندم و از بند عالمم بربود ۳

مرا از آن چه که اندام تست نقره خام
درون سینه دلت آهنی است سیم اندود ۴

مکن ملامت پرده دری زلیخا را
بمصر حسن چو یوسف زپرد روی نمود ۵

هزار جان بخرم پیش تیغت اندازم
بقتل همچو منی گر تو میشوی خوشنود ۶

بشام هجر تو دل مرده است آشفته
چسان بگو تن بیروح زنده خواهد بود ۷

شهید عشق شوم زآنکه عشق دست خداست
که هست شاهد غیبش در آینه مشهود ۸

علی ولی خدا مظهر جلال و جمال
که هفت قلعه خیبر زناخنی بگشود ۹