خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عرفانی است که به موضوع عشق، شهوت، عقل و رستگاری می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی رهایی‌بخش سخن می‌گوید که می‌تواند از شهوت نجات دهد. او همچنین به محدودیت‌های عقل در برابر عشق اشاره می‌کند و از رندی و هوس‌بازی عشاق دفاع می‌نماید. در ادامه، شاعر از دردهای عشق و ناتوانی در رهایی از دام آن می‌گوید و در نهایت به نور علی(ع) و شکستن بت‌ها اشاره می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند شهوت و هوس‌بازی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

مشاهده کامل

بمددکاری عشقت زهوس شاید رست
عشق هر جا بدرون شد در شهوت بربست

عقل را بار ندادند بخلوتگه عشق
کی بود بار گدا را چو شهنشاه نشست

عیب رندی و هوسناکی عشاق مکن
کاین مجازیست که لابد بحقیقت پیوست

نه گمانم که در آفاق پذیرد مرهم
ناوک تیر نظر در دل هر کس بشکست

طایر بی پر و بال دل و رستن از دام
وه که جبریل باین بال از این دام نجست

هم مگر بوسه نهد ریش درون را مرهم
نمک قند لبت چون دل مجروح بخست

تو اگر زاهد خود بینی و گر عارف حق
لاجرم هیچکس از طعنه اغیار نرست

همچو پرگار بسر میدوم از هر طرفی
اختیاری چو در این دایره ام نیست بدست

نبرد منت ساقی بهمه دور حیات
هر که آشفته کشد جرعه ای از جام الست

در حرم خانه دل نور علی همچو خلیل
هر کجا نقش بتی دید سرا پا بشکست

«آشفتهٔ شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir