خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت پاک‌سازی دل از کینه‌ها و شناخت عیوب خود از طریق دشمنان تأکید می‌کند. همچنین، به موضوع عشق، وفاداری، و رازداری در روابط عاشقانه اشاره دارد. شاعر از دل به عنوان آینه‌ای یاد می‌کند که باید از زنگار پاک شود تا حقایق را آشکار کند. در پایان، متن به جایگاه معنوی نجف و عشق به اهل‌بیت اشاره می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و تمثیل‌های به‌کاررفته برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است نامفهوم یا پیچیده باشد.
شماره ۲۲۴ - محکی در میان دشمن و دوست
محکی در میان دشمن و دوست
نیست جز دل ازو بجو که نکوست ۱
دل چو آئینه کن ززنگ بری
تا ببینی خلاف دشمن و دوست ۲
عیب خود را زدشمنان بشنو
که خطای تو دوست دارد دوست ۳
دل احباب بسته بر موئی است
نگسلی رشته را که آن یکموست ۴
غنچه از یک تبسم اندر باغ
فاش کرد آنچه را زتو بر توست ۵
مهر اگر سر بمهر داری به
تا ندانند یار این یا اوست ۶
عاشقان برد بار و نرم و سلیم
نازنین تند و سرکش و بدخوست ۷
روی این طایفه زآینه است
دل ایشان زسنگ و آهن روست ۸
لیک گر تو چو نافه پوشی عشق
مشک سازد عیان که در او بوست ۹
هر که آهو گرفته بر عشاق
بیخبر زان دو آهوی جادوست ۱۰
هر که آشفته چشم بر سوئی
دل ما زین و آن همه یکسوست ۱۱
دل و جان را مجوی جز به نجف
که مقیم و مجاور آن کوست ۱۲
نیست جز دل ازو بجو که نکوست ۱
دل چو آئینه کن ززنگ بری
تا ببینی خلاف دشمن و دوست ۲
عیب خود را زدشمنان بشنو
که خطای تو دوست دارد دوست ۳
دل احباب بسته بر موئی است
نگسلی رشته را که آن یکموست ۴
غنچه از یک تبسم اندر باغ
فاش کرد آنچه را زتو بر توست ۵
مهر اگر سر بمهر داری به
تا ندانند یار این یا اوست ۶
عاشقان برد بار و نرم و سلیم
نازنین تند و سرکش و بدخوست ۷
روی این طایفه زآینه است
دل ایشان زسنگ و آهن روست ۸
لیک گر تو چو نافه پوشی عشق
مشک سازد عیان که در او بوست ۹
هر که آهو گرفته بر عشاق
بیخبر زان دو آهوی جادوست ۱۰
هر که آشفته چشم بر سوئی
دل ما زین و آن همه یکسوست ۱۱
دل و جان را مجوی جز به نجف
که مقیم و مجاور آن کوست ۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۳ - دریغ و درد که جان را سر مهاجرت است
گوهر بعدی:شماره ۲۲۵ - خاطرت هست که جز یاد در تو خاطر نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
