خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، زیباییهای عشق و تأثیرات عمیق آن بر روح و روان انسان را توصیف میکند. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند نگار، آتش، و باده، به بیان حالات مختلف عشق و دلباختگی میپردازد. همچنین، اشارهای به ناپایداری دنیا و ارزش پایبندی به عشق حقیقی دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها مانند باده و میخانه ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشند.
شماره ۱۶۵ - هر غیر که بنگری زیار است
هر غیر که بنگری زیار است
این نقش و نگار از نگار است ۱
سر پنجه آن نگار ساده
از خون جهانیان نگار است ۲
هرگز خطر گهر ندارد
هر کو که زبحر برکنار است ۳
آتش نه قرارگاه هندوست
زلفین تو از چه بیقرار است ۴
نقصان نکند چو زر در آذر
هر کس که بعشق پایدار است ۵
درمان نپذیرد از طبیبان
آن دل که زدرد تو فکار است ۶
گویند دل است منزل عشق
دل رفته و عشق بر قرار است ۷
آشفته زجام عشق سر خویش
نه مست چنان نه هوشیار است ۸
از میکده علی بکش می
کان باده خالی از خمار است ۹
این نقش و نگار از نگار است ۱
سر پنجه آن نگار ساده
از خون جهانیان نگار است ۲
هرگز خطر گهر ندارد
هر کو که زبحر برکنار است ۳
آتش نه قرارگاه هندوست
زلفین تو از چه بیقرار است ۴
نقصان نکند چو زر در آذر
هر کس که بعشق پایدار است ۵
درمان نپذیرد از طبیبان
آن دل که زدرد تو فکار است ۶
گویند دل است منزل عشق
دل رفته و عشق بر قرار است ۷
آشفته زجام عشق سر خویش
نه مست چنان نه هوشیار است ۸
از میکده علی بکش می
کان باده خالی از خمار است ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۴ - ما را که بر زبان نبود غیر نام دوست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۶ - ما را بجز شراب محبت شراب نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.