شماره ۱۴۴ - نام جان را نتوان برد که جانان اینجاست

نام جان را نتوان برد که جانان اینجاست
منه آن زلف که سودای دل و جان اینجاست ۱

زاهد آمد ز در و دید بت حور سرشت
گفت اینجا نه بهشتست که غلمان اینجاست ۲

هر طرف حور وشی جام ز کوثر بر کف
در گمانم که مگر جنت رضوان اینجاست ۳

خضر خطت به لب لعل اشارت می‌کرد
تشنگان مژده که سرچشمه حیوان اینجاست ۴

بور ای عقل که دل منزل عشق ازل است
بگذر ای دیو که مأوای سلیمان اینجاست ۵

غنچه خامش بنشین کان گل خندان آمد
ابر گو لاف مزن دیده گریان اینجاست ۶

مست پیمان شکنم آمده پیمانه به کف
جای بشکستن پیمانه و پیمان اینجاست ۷

پیش زلفش نتوان سر به سلامت بردن
گو ز میدان ببرد چون خم چوگان اینجاست ۸

گفتی آشفته پریشانیت امشب از چیست
چه کنم حلقه آن زلف پریشان اینجاست ۹