شماره ۷۶ - تا برد رنج خمار و تا زداید رنج خواب

تا برد رنج خمار و تا زداید رنج خواب
ساغر می از خم گردون برآورد آفتاب ۱

یا رب این می از کجا خورده که همچون بخت من
نرگس مخمور ساقی برنمی خیزد ز خواب ۲

مطرب زهره جبین، بذله بخوان چنگی بزن
تا بنوشم باده ی گلگون به گلبانگ رباب ۳

ساقی خمخانه در ده آن شراب آتشین
کز شعاع او بسوزم پرده این نه حجاب ۴

طره ی حوراوشی دارم که در باغ بهشت
می نهم بر گردن حوری و غلمان زان طناب ۵

در خیال ماه رویت یک دمم دیده نخفت
چون نکو دیدم همه شب می زدم نقشی بر آب ۶

تا چه یونس دل برون آمد ز بطن حوت عشق
هفت دریا در نظر آید مرا موج سراب ۷

برنپیچم سر زجور بی حسابت از کمند
دستت از دامن نمی دارم الی یوم حساب ۸

گر بهشتم بی تو منزلگه بود بئس المصیر
با تو گر دوزخ مرا مأوا بود حسن المآب ۹

هر که را اندر ولای تو شکی باشد به دل
گر در آبش افکنی آتش شود بی ارتیاب ۱۰