شماره ۳۶ - کیست که مژده آورد زان مه نوسفر مرا

کیست که مژده آورد زان مه نوسفر مرا
یا که خبر بیاورد زان دل در به در مرا ۱

تا که ز مصر مرحمت رحم به چون منی کن
همره کاروان کند پیرهن پسر مرا ۲

تا که شده است مشتعل تازه بهارم الحذر
یا به خطر گذار دل یا بنشان شرر مرا ۳

مردم چشم تو به خون غوطه ورند منع کن
تا نخورند بعد از این خون دل و جگر مرا ۴

چند به خون کشانیم چند ز در برانیم
جز سر کویت ای صنم نیست ره دگر مرا ۵

شرم مکن ز پاسبان با سگ آستان بگو
تنگ نبود جا بر او راند چرا ز در مرا ۶

نامه نوشته‌ام ز خون مُهر ز دیده کرده‌ام
تا که به سوی او برد نامه مختصر مرا ۷

گفتم سیر بینمت گر برسم به وصل تو
نرگس فتنه جوی تو بسته ره نظر مرا ۸

سوخت ز برقی انجمن آه دل فکار من
در تو اثر نمی‌کند ناله بی اثر مرا ۹

آشفته دوش طره‌اش بود به خواب در کفم
گر اثری کند شود پرچمی از ظفر مرا ۱۰

تا ببرم سوی نجف از سر شوق با شعف
رحم بیار و باز کن بند ز بال و پر مرا ۱۱