خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، بیانگر احساسات شاعر درباره عشق، دوستی، و رهایی از تعلقات دنیوی است. شاعر از ناپایداری دوستی‌ها و نشست‌های دنیوی شکایت دارد و عشق حقیقی را در حضور دوست می‌جوید. همچنین، به مفاهیمی مانند عشق الهی، ریاضت، و تسلیم در برابر تقدیر اشاره می‌کند.

متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۳ - بیدوست پایدار نباشد نشست ما

بیدوست پایدار نباشد نشست ما
اما چه چاره چاره نیاید زدست ما ۱

بنشست نقش دوست و برخاست ماسوا
در بزم غیر هم بتو باشد نشست ما ۲

دل خون شده است و ریخته در ساغرم چو می
بگذر تو محتسب زچه خواهی شکست ما ۳

قتلی اگر که مست کند لاجرم خطاست
خاصه که از ختا بود این ترک ما ۴

از رشته دو زلف بتی اهرمن فریب
زنار بسته است دل بت پرست ما ۵

آشفته پی بمرتبه مرتضی که برد
بر اوج عشق ره نبرد عقل پست ما ۶

حق رتبه اش شناسد و احمد ولیک من
دانم طفیل اوست همه بود و هست ما ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲ - گر زمن جان طلبد سر بنهم فرمان را
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - ای لب لعل تو روح بخش مسیحا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.