شماره ۳۱۱ - ای رفیقان به شب هجر چو از آتش من

ای رفیقان به شب هجر چو از آتش من
شمع را سوخت دل از غصّه چراغش روشن ۱

سر نه پیچم ز رضای تو اگر تیغ زنی
چه کنم گر ننهم حکم خدا را گردن ۲

نیست در دور تو بی نالهٔ زار آن سر کو
خوش بود موسم گل نغمهٔ مرغان چمن ۳

هرکه لعل لب سیراب تو را بد گوید
گرهمه چشمهٔ خضر است که خاکش به دهن ۴

گر نخواهی که چو گل چاک شود پیرهنت
بی گناهی نکش از دست خیالی دامن ۵