خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزلگونه، با استفاده از استعارهها و تصاویر زیبا مانند سرو، شمع، بنفشه و گیسوان، به توصیف معشوق و تأثیر عمیق او بر شاعر و اطرافیان میپردازد. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق چنان سخن میگوید که حتی عناصر طبیعت نیز تحت تأثیر قرار میگیرند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا غیرجذاب باشد.
شماره ۲۷۲ - چه کرد سرو به قدّت که بر کشیدندش
چه کرد سرو به قدّت که بر کشیدندش
چه گفت شمع به رویت که سر بریدندش ۱
ز دیده دوش چه دیدند سایلان سرشک
که یک به یک همه بر روی می دویدندش ۲
بنفشه سبزهٔ خطّ تو را پریشان گفت
بدین گناه زبان از قفا کشیدندش ۳
رخ تو برد دلم را و مردمان دیدند
به مردمی که در این حال خوب دیدندش ۴
گرفته بود دو چشم تو بر خیالی راه
که گیسوان تو نیز از قفا رسیدندش ۵
چه گفت شمع به رویت که سر بریدندش ۱
ز دیده دوش چه دیدند سایلان سرشک
که یک به یک همه بر روی می دویدندش ۲
بنفشه سبزهٔ خطّ تو را پریشان گفت
بدین گناه زبان از قفا کشیدندش ۳
رخ تو برد دلم را و مردمان دیدند
به مردمی که در این حال خوب دیدندش ۴
گرفته بود دو چشم تو بر خیالی راه
که گیسوان تو نیز از قفا رسیدندش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۱ - تا در دلت غمی بوَد از دلپذیر خویش
گوهر بعدی:شماره ۲۷۳ - چون طلب کردیم فیضی از سحاب رحمتش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.